22 Vergezicht ¢ M 166 [218]
“Im Rückgang auf die existenzialen Strukturen der Erschlossenheit des In-der-Welt-seins hat die Interpretation in gewisser Weise die Alltäglichkeit des Daseins aus dem Auge verloren.”
“In de bezinning op de existentiale structuren van de ontslotenheid van het in-de-wereld-zijn heeft de interpretatie in zekere zin de alledaagsheid van het erzijn uit het oog verloren.”
23 Kruising ¢ M 167 [219]
“Zunächst ist gefordert, die Erschlossenheit des Man, das heißt die alltägliche Seinsart von Rede, Sicht und Auslegung, an bestimmten Phänomenen sichtbar zu machen. Mit Bezug auf diese mag die Bemerkung nicht überflüssig sein, daß die Interpretation eine rein ontologische Absicht hat und von einer moralisierenden Kritik des alltäglichen Daseins und von »kulturphilosophischen« Aspirationen weit entfernt ist.”
“Allereerst moeten we de ontslotenheid van het men, dat wil zeggen de alledaagse zijnswijze van rede, zicht en uitleg met behulp van bepaalde fenomenen zichtbaar maken. Met betrekking tot die fenomenen is het misschien niet overbodig op te merken dat de interpretatie een zuiver ontologisch doel dient en zich verre houdt van een moraliserende kritiek op het alledaagse erzijn en van ‘cultuurfilosofische’ aspiraties.”
24 Landhuis Positief ¢ G 167 [219]
“Er [das Gerede] bedeutet terminologisch ein positives Phänomen, das die Seinsart des Verstehens und Auslegens des alltäglichen Daseins konstituiert.” [mijn toevoeging]
“Zij [Gerede] duidt terminologisch op een positief fenomeen, dat de zijnswijze van het verstaan en uitleggen van het erzijn in zijn alledaagsheid constitueert.” [mijn toevoeging]
“Zij [Gerede] duidt terminologisch op een positief fenomeen, dat de zijnswijze van het verstaan en uitleggen van het erzijn in zijn alledaagsheid constitueert.” [mijn toevoeging]
25 Monumentale bomen ¢ G 168 [220]
“Gemäß der durchschnittlichen Verständlichkeit, die in der beim Sichaussprechen gesprochenen Sprache schon liegt, kann die mitgeteilte Rede weitgehend verstanden werden, ohne daß sich der Hörende in ein ursprünglich verstehendes Sein zum Worüber der Rede bringt. Man versteht nicht so sehr das beredete Seinende, sondern man hört schon nur auf das Geredete als solches. Dieses wird verstanden, das Worüber nur ungefähr, obenhin; man meint dasselbe, weil man das Gesagte gemeinsam in derselben Durchschnittlichkeit versteht.”
“Overeenkomstig de doorsnee-verstaanbaarheid, die al in de bij het zich-uitspreken gebezigde taal ligt besloten, kan de toehoorder de meegedeelde rede goeddeels verstaan zonder dat hij zich in een oorspronkelijk verstaand zijn ten overstaan van het waarover van de rede hoeft te verplaatsen. Men verstaat niet zozeer het besproken zijnde, maar luistert al bij voorbaat uitsluitend naar wat er zoal gezegd wordt. Dit wordt verstaan, het waarover slechts zo’n beetje, terloops; men bedoelt hetzelfde omdat men het gezegde in hetzelfde doorsneeverstaan verstaat.”
26 Doorsneeverstraat aan de voet van de Oorsprongberg ¢ G 169 [220]
“Das durchschnittliche Verständnis des Lesers wird nie entscheiden können, was ursprünglich geschöpft und errungen und was nachgeredet ist.”
“Het doorsneeverstaan van de lezer zal nooit kunnen beslissen wat oorsponkelijk is bevochten en uit het zijnde geput en wat alleen maar is nagepraat.”
“Het doorsneeverstaan van de lezer zal nooit kunnen beslissen wat oorsponkelijk is bevochten en uit het zijnde geput en wat alleen maar is nagepraat.”
27 Misleiding ¢ G 169 [221]
“Hierzu bedarf es nicht einer Absicht auf Täuschung.”
“Opzettelijke misleiding is daarvoor niet nodig.”
28 Splitsing Doorsneeverstraat en Begrijpsesteenweg ¢ G 170 [222]
“Das Man zeichnet die Befindlichkeit vor, es bestimmt, was man und wie man »sieht«.”
“Het men stuurt de bevindelijkheid in een bepaalde richting, het bepaalt zowel wat als hoe men ‘ziet’.”
29 Kruispunt Luisterweg en Verstaansweg ¢ G 168 [220]
“Das Hören und Verstehen hat sich vorgängig an das Geredete als solches geklammert.”
“Het luisteren en verstaan heeft zich bij voorbaat aan het gesprokene als zodanig vastgeklampt.”
30 Residentie Geschrijf ¢ G 168-169 [220]
“Und zwar bleibt dieses nicht eingeschränkt auf das lautliche Nachreden, sondern breitet sich aus im Geschriebenen als das »Geschreibe«. Das Nachreden gründet hier nicht so sehr in einem Hörensagen. Es speist sich aus dem Angelesenen.”
“En dat blijft bovendien niet beperkt tot het mondeling napraten, maar verspreidt zich eveneens via het geschrevene als het ‘geschrijf’. Het napraten vindt in dat geval zijn grond niet zo zeer in een van-horen-zeggen, maar voedt zich met leesvoer.”
31 Strand ¢ G 169 [221]
“Das Gerede, das jeder aufraffen kann, entbindet nicht nur von der Aufgabe echten Verstehens, sondern bildet eine indifferente Verständlichkeit aus, der nichts mehr verschlossen ist.”
“Het gepraat, dat iedereen snel kan oppikken, ontslaat ons niet alleen van de taak iets echt te begrijpen, maar kweekt bovendien een indifferente verstaanbaarheid, waarvoor niets meer verborgen is.”
32 Gepraat brug ¢ G 170 [222]
“Das Gerede, das in der gekennzeichneten Weise verschließt, ist die Seinsart des entwurzelten Daseinsverständnisses.”
“Het gepraat, dat op de aangeduide wijze dingen afsluit, is de zijnsaard van het ontwortelde zijnsverstaan van het erzijn.”
33 Herbergpad ¢ G 167 [219]
“Die Sprache als die Ausgesprochenheit birgt eine Ausgelegtheit des Daseinsverständnisses in sich.”
“De taal als de uitgesprokenheid bevat al een uitleg van het zijnsverstaan van het erzijn.”
34 Park tussen Redestraat en Mededeling ¢ G 168 [219]
“Sichaussprechende Rede ist Mitteilung.”
“Zich-uitsprekende rede is mededeling.”
35 Napraatstraat ¢ G 168 [220]
“Die Sache ist so, weil man es sagt. In solchem Nach- und Weiterreden, dadurch sich das schon anfängliche Fehlen der Bodenständigkeit zur völligen Bodenlosigkeit steigert, konstituiert sich das Gerede.”
“Iets is zo omdat men het zegt. In zulk napraten en doorvertellen, waardoor het aanvankelijke gebrek aan oorsponkelijkheid uitgroeit tot volledige bodemloosheid, ontstaat het gepraat.”
36 Passage Redestraat en Taallaan ¢ G 167 [219]
“Die Rede spricht zich zumeist aus und hat sich schon immer ausgesprochen. Sie ist Sprache.”
“De rede spreekt zich doorgaans uit en heeft zich altijd als uitgesproken. Zij is taal.”
37 Gepraat plage ¢ G 169 [221]
“Das Gerede ist sonach von Hause aus, gemäß der ihm eigenen Unterlassung des Rückgangs auf den Boden des Beredeten, ein Verschließen.”
“Het gepraat is bijgevolg van huis uit, overeenkomstig het eraan inherente verzuim om terug te gaan naar de bodem van het besprokene, een afsluiten.”
38 Gepraat plage ¢ G 170 [222]
“In der Selbstverständlichkeit und Selbstsicherheit der durchschnittlichen Ausgelegtheid jedoch liegt es, daß unter ihrem Schutz dem jeweiligen Dasein selbst die Unheimlichkeit der Schwebe, in der es einer wachsenden Bodenlosigkeit zutreiben kann, verborgen bleibt.”
“Onder de beschutting van de vanzelfsprekenheid en zelfverzekerdheid van de doorsnee-uitleg blijft echter de ontheming van het in-de-lucht-hangen, waarin het erzijn naar een toenemende bodemloosheid kan toedrijven, voor het betreffende erzijn zelf verborgen.”
“Onder de beschutting van de vanzelfsprekenheid en zelfverzekerdheid van de doorsnee-uitleg blijft echter de ontheming van het in-de-lucht-hangen, waarin het erzijn naar een toenemende bodemloosheid kan toedrijven, voor het betreffende erzijn zelf verborgen.”
39 Gepraat plage ¢ G 169 [220-221]
“Die Bodenlosigkeit des Geredes versperrt ihm nicht den Eingang in de Öffentlichkeit, sondern begünstigt ihn. Das Gerede ist die Möglichkeit alles zu verstehen ohne vorgängige Zueignung der Sache.”
“De bodemloosheid van het gepraat vormt geen belemmering voor de toegang tot de publieke openbaarheid, maar begunstigt die juist. Het gepraat biedt de mogelijkheid alles te verstaan zonder voorafgaande toeëigening van de zaak.”
Gebaseerd op Heidegger, M. (1976). Sein und Zeit. Tübingen: Max Niemeyer Verslag. pp. 166-170. [Vertaling: Heidegger, M. (1999). Zijn en tijd. Nijmegen: Uitgeverij S U N. pp. 218-222.]
“De bodemloosheid van het gepraat vormt geen belemmering voor de toegang tot de publieke openbaarheid, maar begunstigt die juist. Het gepraat biedt de mogelijkheid alles te verstaan zonder voorafgaande toeëigening van de zaak.”
Gebaseerd op Heidegger, M. (1976). Sein und Zeit. Tübingen: Max Niemeyer Verslag. pp. 166-170. [Vertaling: Heidegger, M. (1999). Zijn en tijd. Nijmegen: Uitgeverij S U N. pp. 218-222.]
