1 Kruising Verstaanstraat en Toehoordersweg ¢ D 164 [215]
“Nur wer schon versteht, kann zuhören.”
“Alleen wie al verstaat kan toehoren.”
2 Kruispunt Articulatie en Horenstraat ¢ D 164 [215]
“Nicht dagegen hören wir zunächst das Ausgesprochene der Verlautbarung.”
“Wat we daarentegen niet meteen horen is hoe het uitgesprokene klinkt.”
3 Horenstraat en Verstaanstraat ¢ D 163 [214]
“»Zunächst« hören wir nie und nimmer Geräusche und Lautkomplexe, sondern den knarrenden Wagen, das Motorrad.”
" ‘In eerste instantie’ horen we nooit of te nimmer geluiden en klankcomplexen, maar de piepende tram of de motorfiets.”
4 Verstaanstraat en Horenstraat ¢ D 163 [214]
“Das Dasein hört, weil es versteht.”
“Het erzijn hoort omdat het verstaat.”
5 Kruising ¢ D 161 [211]
“Die befindliche Verständlichkeit des In-der-Welt-seins spricht sich als Rede aus.”
“De bevindelijke verstaanbaarheid van het in-de-wereld-zijn spreekt zich als rede uit.”
6 Daseinpad ¢ D 161 [211]
“Die Hinausgesprochenheit der Rede ist die Sprache.”
“De uitgesprokenheid van de rede is de taal.”
7 Daseinpad ¢ D 164 [215]
“Reden und Hören gründen im Verstehen.”
“Spreken en horen wortelen in het verstaan.”
8 Daseinpad ¢ D 160 [211]
“Das existenzial-ontologische Fundament der Sprache ist die Rede.”
“Het existentiaal-ontologische fundament van de taal is de rede.”
9 Daseintempel ¢ D 166 [217]
“Am Ende muß sich die philosophische Forschung einmal entschließen zu fragen, welche Seinsart der Sprache überhaupt zukommt.”
“Uiteindelijk moet het filosofisch onderzoek een keer besluiten te vragen welke zijnsaard de taal eigenlijk toekomt.”
10 Residentie Dasein ¢ D 165 [216]
“Das Dasein hat Sprache.”
“Het erzijn heeft taal.”
11 Woordenbos ¢ D 161 [211]
“Diese Wortganzheid, als in welcher die Rede ein eigenes »weltliches« Sein hat, wird so als innerweltlich Seiendes wie ein Zuhandenes vorfindlich.”
“Dit geheel van woorden, waarin de rede een eigen ‘wereldlijk’ zijn toekomt, wordt zo als binnenwereldlijk zijnde, als iets terhands aantrefbaar.”
12 Woordenbos ¢ D 161 [211]
“Die Sprache kann zerschlagen werden in vorhandene Wörterdinge.”
“De taal kan in stukjes worden gehakt, in voorhanden woord-dingen.”
13 Woordenbos ¢ D 161 [211]
“Den Bedeutungen wachsen Worte zu. Nicht aber werden Wörterdinge mit Bedeutungen versehen.”
“Woorden groeien naar betekenissen toe, en niet omgekeerd: het is niet zo dat woord-dingen van betekenissen worden voorzien.”
14 Woordenbos ¢ D 163 [213]
“In der faktischen Sprachgestalt einer bestimmten Rede können einzelne dieser Momente fehlen, bzw. unbemerkt bleiben.”
“In de feitelijke gedaante die de taal in een bepaald spreken aanneemt kunnen sommige van die momenten ontbreken, of onopgemerkt blijven.”
15 Mededeling ¢ D 162 [212]
“Mitteilung ist nie so etwas wie ein Transport von Erlebnissen, zum Beispiel Meinungen und Wünschen aus dem Inneren des einen Subjekts is das Innere des anderen.”
“Mededeling is nooit zoiets als een transport van belevenissen, van meningen en wensen bijvoorbeeld, uit het innerlijk van het ene subject in dat van het andere.”
16 Sprekerstraat ¢ D 162 [212]
“In jeder Rede liegt ein Geredetes als solches, das im jeweiligen Wünschen, Fragen, Sichaussprechen über… Gesagte als solches. In diesem teilt sich die Rede mit.”
“In al het spreken ligt iets gesprokens als zodanig, het in het desbetreffende wensen, vragen, zich-uitspreken over... gezegde als zodanig. Daarin deelt de rede zich mee.”
17 Heuvel van Veelspraak ¢ D 164 [215]
“Mit dem Viel-sprechen über etwas ist nicht im mindesten gewährleistet, daß dadurch das Verständnis weiter gebracht wird.”
“Veel over iets praten vormt geen enkele garantie dat daardoor het verstaan vooruit wordt geholpen.”
18 Heuvel van Niet-uitdrukken ¢ D 163 [213]
“Daß sie oft »wörtlich« nicht zum Ausdruck kommen, ist nur der Index einer bestimmten Art der Rede, die, sofern si ist, je in der Ganzheit der genannten Strukturen sein muß.”
“Dat zij ‘woordelijk’ vaak niet tot uitdrukking komen, is slechts de index van een bepaalde wijze van spreken die, voorzover zij is, telkens in het geheel van de genoemde structuren gelegen moet zijn.”
19 Heuvel van Zeggen ¢ D 165 [216]
“Wer nie etwas sagt, vermag im gegebenen Augenblick auch nicht zu schweigen. Nur im echten Reden ist eigentliches Schweigen möglich.”
“Wie nooit iets zegt kan als het nodig is ook niet zwijgen. Alleen in het echte spreken is een eigenlijk zwijgen mogelijk.”
20 Heuvel van Stommig ¢ D 165 [215]
“Schweigen heißt aber nicht stumm sein. Der Stumme hat umgekehrt die Tendenz zum »Sprechen«.”
“Maar zwijgen wil niet zeggen: stom zijn. De stomme heeft juist de neiging tot ‘spreken’.”
21 Kruispunt Menslaan en Sprekerstraat ¢ D 165 [216]
“Der Mensch zeigt sich als Seiendes, das redet.”
“De mens toont zich als een zijnde dat spreekt.”
Gebaseerd op Heidegger, M. (1976). Sein und Zeit. Tübingen: Max Niemeyer Verslag. pp. 160-166. [Vertaling: Heidegger, M. (1999). Zijn en tijd. Nijmegen: Uitgeverij S U N. pp. 210-218.]
